Historie
Liefdadigheid in stilte
Het verhaal achter het Pape-Fonds
De Stichting Pape-Fonds werd opgericht op 26 mei 1922 en vindt haar oorsprong in het familiekapitaal van de broers Carel en Cornelis Pape. Als laatste telgen van hun geslacht – beiden kinderloos – kozen zij ervoor hun vermogen een blijvende maatschappelijke bestemming te geven.
Het initiatief kwam van Carel, maar het was Cornelis die na diens overlijden in 1918 het fonds daadwerkelijk vormgaf. Hij gaf het een ruim en tijdloos doel mee: “het verlenen van financiële steun, daar waar zulks naar het oordeel van het bestuur doelmatig zal zijn.”
Hoewel de broers in ’s-Hertogenbosch werden geboren en hun studententijd in Leiden doorbrachten, speelde Den Haag een centrale rol in hun leven. Hier bouwden zij hun carrières op als juristen en waren zij diep geworteld in het maatschappelijke en bestuurlijke leven.
Carel werkte als advocaat en bekleedde functies bij de rechtbanken in Den Haag en Leiden. Cornelis vervulde vergelijkbare rollen, maar koos later voor een meer teruggetrokken bestaan.
Na zijn actieve loopbaan bleef Cornelis in Den Haag wonen, waar hij zich wijdde aan studie, bestuur en reflectie. Zijn belangstelling verschoof steeds meer naar filosofische en theologische werken. Ondanks zijn leeftijd bleef hij gedreven door het verlangen anderen van dienst te zijn.
De broers stonden bekend om hun stille vrijgevigheid. Tijdens hun leven steunden zij tal van sociale en culturele initiatieven, vaak zonder op de voorgrond te treden. Met name Cornelis had een sterke betrokkenheid bij de armenzorg.
Zo blijft het Pape-Fonds trouw aan zijn oorsprong — discreet, betrokken en met blijvende impact.